25 vjet në parë ndodhi avaria e tmerrshme në elektrostacionin atomik në Çernobil. Kjo tragjedi stimuloi lindjen e shumë miteve në lidhje me përmasat tejet të mëdha të pasojave të ndikimit të rrezatimit radioaktiv. Doza të ndryshme rrezatimi morrën mijëra njerëz - likuiduesit e pasojave të avarisë si dhe popullsia vendase, e cila u ndodh në zonën e ndikimit të rrezatimit. Specialistët e Institutit rus të Gjenetikës së Përgjithshme zhvilluan ekzaminimin e fëmijëve që lindën pas kësaj avarie. Shkencëtarët synonin me anë të hulumtimeve të evidentonin, se në ç’mënyrë ndikoi rrezatimi në brezin e ri. Ekraminimi i pasardhësve të pa prekur nga rrezatimi të prindërve të rrezatur nuk zbuloi kurrfarë sëmundjesh gjenetike, vë në dukje Drejtuesi i degës së sigurisë gjenetike të Institutit rus të Gjenetikës së Përgjithshme Aleksandër Rubanoviç: “- Gjatë kësaj nuk rritet shpeshtësia e lindjes së fëmijëve mongoloidë, pra, me sindromë Dauni (Down’s syndrome) apo anomali të tjera. Domethënë fëmijëve nuk iu zbulua asgjë e rrezikshme. Po kështu ndodhi edhe në rastin me bombardimin bërthamor të Japonisë. Ne jemi të mbrojtur mirë nga rrezatimi - ndikimet për të cilat bëhet fjalë - janë si tepër të vogla që të mund të shkaktojnë ndryshime gjenetike tek brezat e ardhshëm, - tha Aleksandër Rubanoviç. Që nga koha e avarisë së Çernobilit kaluan plot 25 vjet, ndërsa kjo do të thotë se tashmë mund të ekzaminohen përfaqësuesit e brezit të tretë. Shkencëtari është mëse i bindur, se atyre nuk do tu zbulohen kurrfarë anomalish. Tek fëmijët e parrezatur nuk vërehen, në përgjithësi, fare cene, të meta apo parregullsi. Si më të cënueshëm duhet të konsiderohen vetë prindërit e rinj që patën jetuar në zonën e ndotur nga rrezatimi radioaktiv, thotë specialisti. Në momentin e avarisë ata ishin ende fëmijë ose adoleshentë dhe formimi i qelizave të tyre të seksit ndodhi në kushte të disfavorshme. Tek këta persona mund të ketë vend shpeshtësia e dëmtimit të kromozomeve në limfocitet e gjakut. Mesatarisht, tek njerëzit 1 ndër 1000 veta është mbartës i kromozomeve difektoze. Tek njerëzit që i janë nënshtruar rrezatimit ky tregues është më i lartë - 2-3 veta ndër 1000. Riorganizimet, risistemimet kromozomale në limfocidet e gjakut të marra në vetvete nuk janë shumë të tmerrshme, sepse afati i ekzistencës së këtyre qelizave është i kufizuar. Por destabiliteti i rritur, në krahasim me normën, i kromozomeve është një faktor negativ. Paqëndrueshmëria gjenomike tek fëmijët - pasardhës të prindërve të rrezatuar - sigurisht që mund të çojë në sëmundje të ndryshme, por rrallëherë, duhet thënë.